Informatiecentrum Dakar - Senegal

Informatiecentrum in Dakar - Senegal
Een vakantie in Senegal bracht Ferri Matheeuwsen in de ban van het land en Afrika. Ze leerde er haar huidige man kennen en werd geconfronteerd met het gegeven dat elke blanke in Afrika wordt gezien als rijk en succesvol, ook wanneer die blanke feitelijk geen cent te makken heeft en nauwelijks of geen bruikbare kennis meebrengt. Ferri's man introduceerde haar bij de daklozen die samenklonteren in Dakar met maar één droom: op een boot naar Europa waar de welvaart lonkt.
Soms namen zij zelf het besluit om te gaan, maar vaak legde hun familie geld bij elkaar om de reis te betalen. Een aantal van hen slaagt erin op een boot te komen. anderen blijven achter. Dat een illegaal bestaan in Europa - als zij dat al bereiken - voor deze mannen ook ellende betekent, is geen bezwaar. 'Liever in ellende in Europa dan in Afrika,' is het motto. Bovendien houden de Afrikaanse immigranten in Europa hun ware lot geheim voor het thuisfront. Zij hebben het gemaakt, zeggen ze, en achter elke grens lonkt nieuwe hoop. Terug kunnen zij niet, want hun hele familie in Afrika is afhankelijk van de maandelijkse bedragen die zij overmaken (ook al gaat het dan soms maar om € 200,-).
Op een brak stuk terrein in Dakar verblijft een groep vluchtelingen die er niet in slaagden om op een boot te komen.
Deze mannen, en zo zijn er vele, kunnen onmogelijk terug naar huis omdat de schande voor hen en de families te groot zou zijn.
Ferri spant zich in voor deze groep mannen en probeert zo ver het mogelijk is hen te voorzien van tentjes, kookgerei en wat voedsel. Jaarlijks proberen wij tijdens het regenseizoen de mannen te voorzien van malariatabletten om hen te beschermen voor deze voor hen dreigende ziekte. 

Doelstelling:
Samen met Ferri in Dakar een cultureel informatiecentrum openen waar jongeren kunnen zien en horen wat het betekent om als illegaal te leven en hoe 'welkom' deze mensen zijn in een Europa waar het woord vreemdeling synoniem is geworden met 'onmens'. Naast informatie moet het centrum ook een maaltijd kunnen bieden en vooral een plek zijn vol cultuur waar mensen door middel van verhalen, zang, dans en theater mens kunnen zijn.
Ferri: 'Ik heb niet het recht om tegen iemand te zeggen dat hij niet naar Europa moet gaan, maar ik wil dat mensen weten wat hen te wachten staat.' Bovendien hopen wij met het centrum op bescheiden schaal werk te bieden.
Ferri, een theatermaakster die dromen doorprikt en die zegt: 'Blijf niet dromen van het land waar het geld vanzelf in je zakken valt, wacht niet af tot het lot je toelacht, maar neem zelf je bestaan ter hand.'